نقش روشنفکران در شکل گیری انقلاب اسلامی ایران و کوشش آنان برای ارتقای آگاهی سیاسی مردم امری انکارناپذیر است. هدف این مقاله مطالعه سیر تحول روشنفکری در ایران، به منظور بررسی زمینه های تغییر بیعت روشنفکران با رژیم پهلوی و همینطور نتایج آن بر وقوع انقلاب است. بر مبنای یک تقسیم بندی، روشنفکران ایرانی از آغاز تا پایان دورة پهلوی در سه نسل قرار می گیرند: نسل اول: روشنفکران عصر حیرت؛ نسل دوم: روشنفکران شبه مدرن یا غرب گرا و نسل سوم: روشنفکران بومی گرا. روشنفکران نسل اول و دوم تحت تاثیر اندیشه غرب گرایی و تجدد آمرانه بودند، اما نسل سوم با گذر از نوسازی آمرانه و غرب گرایی، بیشتر رنگ و بوی مذهبی و بازگشت به هویت خویشتن به خود گرفت. هدف اندیشه گران این جریان، احیای تفکر جدیدی درباره دین و هویت بومی بود. همانطور که کرین برینتون نیز در کتاب کالبدشکافی انقلاب آورده است، جابه جایی وفاداری روشنفکران را می توان یکی از نشانه های وضعیت پیشا انقلابی دانست. روشنفکران بومی گرا، که تا آن زمان، آرمان ها و مسیر متفاوتی از باقی قشرهای جامعه در پیش گرفته بودند، در کنار توده مردم قرار گرفتند و این تغییر رویه، به تعبیر کرین برینتون نشان از «تغییر بیعت روشنفکران» داشت و در وقوع انقلاب اسلامی نقش تاثیرگذاری داشت.

در این مقاله ضمن تاکید بر اهمیت حقوق در زندگی بشر معاصر، به ویژگی میان رشته ای آن اشاره می کنیم. سپس به معرفی اجمالی دو نسل اول حقوقدانان ایران می پردازیم. از این دو نسل زیر عنوان «مدون» و «شارح» یاد کرده و بشارت پیدایی نسل سوم «نظریه پرداز» را داده ایم. در ادامه، موانع روش شناختی رشد حقوق مورد بحث قرار گرفته اند. به این منظور، ادعا بر این است که مباحث حقوقی باید سویه های «میان حقوقی» و «میان رشته ای» یابند. سر «نامعرفتی» یا «فنی» شدن حقوق در دوران معاصر کشور، به نادیده گرفتن آن سویه ها باز می گردد. افزون بر این، زمینه های محتوایی رشد نیافتگی حقوق مورد بحث قرار می گیرد. این زمینه ها شامل «فلسفه حقوق»، «فلسفه حق» و «نظریه ارزش» است. در آخر، به منظور تسهیل و تسریع در شکل گیری نسل سوم حقوقی، پیشنهاد تغییر نظام آموزشی دوره کارشناسی حقوق، طرح شده است.

کارآفرینی دانشگاه از گفتمان های اساسی نظام آموزش عالی ایران به شمار می رود. با این وجود تا کنون مطالعات اندکی پیرامون اکوسیستم کارآفرینی دانشگاه کارآفرین برای اثربخشی بیشتر کنش های کارآفرینی دانشگاه صورت گرفته است. بر این اساس، هدف از این پژوهش، شناسایی مولفه های اکوسیستم کارآفرینی دانشگاه نسل سوم جهت ارایه الگوی می باشد. این مطالعه کیفی با به کارگیری روش گرندد ییوری سیستماتیک انجام شده است. بنابراین داده ها با استفاده از نمونه گیری هدفمند و از طریق انجام مصاحبه نیمه ساختاریافته با 22 در قالب سه گروه؛ هشت نفر از اعضای هییت علمی دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران، ده نفر از مدیران شرکت های مستقر در پارک علم و فناوری دانشگاه تهران و چهار نفر از مشاوران راه اندازی کسب و کار در پارک علم و فناوری دانشگاه تهران داده ها گردآوری شد. یافته ها در مرحله اول کدگذاری باز 398 مفهوم استخراج شد و در قالب چهار مقوله اصلی؛ عوامل علمی-آکادمیک (آموزش، پژوهش و نظام یادگیری)؛ عوامل حکمرانی (چشم اندازکارآفرینانه، مدیریت، قوانین و مقررات، ارتباطات، حمایت و پشتیبانی و راه اندازی کسب و کار)، عوامل زیرساختی (زیرساخت نرم، زیرساخت سخت) و مالیه (تامین و تخصیص) دسته بندی شد. سپس در مرحله کدگذاری محوری، پیوند میان این مقوله ها ذیل عناوین: شرایط علی، پدبده محوری، راهبردها، عوامل زمینه ای، شرایط مداخله گر و پیامدهای اکوسیستم کارآفرینی دانشگاه نسل سوم در قالب مدل پارادایمی کدگذاری محوری ترسیم شدند. در پایان بر اساس یافته های پژوهش پیشنهادهای سیاستی برای نظام آموزش عالی ایران بیان شد.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.